Lütfen bekleyin..


Mustafa SEVEN

Bu kadar yüklenirsen öğretmene

16 Aralık 2015, 20:04 Okuma: 1257

Cizre ve Silopi’de öğretmenlerin cep telefonlarına Milli Eğitim Müdürlükleri tarafından atılan mesajın ardından öğretmenlerin birçoğu bu ilçeleri terk etti.
Ancak eğitimcilere sosyal medya üzerinden haksız ve onur kırıcı yorumlar yapıldı.
Tabi öyle uzaklardan ahkam kesmek kolay.
Peki ya orada görev yapan eğitimcinin psikolojisini bilen var mı?
Ya da neler yaşadığını?
Cizre’de görev yapan bir eğitimci yazıyor;
“Cizre'de görev yapan bir öğretmenim. Sizlere Cizre de yaşanılanları birinci ağızdan anlatacağım, belki o zaman bizleri daha iyi anlarsınız.
Cizre öyle bir ilçedir ki 130 bin nüfusu vardır. Ancak ne tevafuksa hava karardıktan sonra sokakta kimseyi göremezsiniz.
Cizre de akşam 4 ten sonra Ziraat’ten para bile çekemezsiniz. Çünkü bankamatiği bile kilitleyip gidiyorlar.
Cizre de bize her sabah ve akşam “günaydın” mesajı geliyor. Tabii bunlar silah ve çatışma sesleri.
Cizre’deki öğretmenlerin Pazartesi sendromu yoktur, bizlerin Cuma sendromu vardır. Her Cuma olaylar başlar, kaçabilen kaçar. Kaçamayan tatil gününü evinin güvenli bir yerinde sığınarak geçirir.
Şimdi gelelim öğretmenlere yüklenenlere.
Öncelikle Haklarını yemeyelim Cizre’de, çoğu Doğu şehrinde olduğu gibi öğretmene saygı sonsuz. Bu konu da sıkıntı yok. Ancak görüyoruz ki öğretmenler gittiği için herkes bize yükleniyor. Galiba sokağa çıkma yasağında orada bekleyip nöbet tutmamız isteniyor. Ayriyeten gören bakanda eğitime bu kadar önem veriyorlar sanır. Yok öğrenciler eğitimden mahrum kalacak falan filan. Peki, soruyorum sizlere, Cizre de belli başlı okullar hariç ne kadar eğitim oluyor ki?
Nusaybin diye meşhur bir cadde var. Olaylar orada başlar. Yukarda polis keser yolu, aşağıda örgüt. Sizin televizyonda gördüğünüz yüzleri maskeli, sırtında keleş olan adamlar varya. İşte biz onların yanından yürüyerek okula gidiyoruz çoğu kez. Höd deseniz bayılacak kadar korkuyoruz ama alıştık. Bize sıradan geliyor. Eskiden maçlarda yediğim biber gazını bile özlüyorum. Zira buradakiler çok acı. Okula çoğu kez yürüyerek gittiğimden biliyorum. Neden mi yürüyorum? Çünkü boykot var. Cizre de öğretmenevine roket atıldı. Patlasa idi belki oradaki bütün öğretmen arkadaşımız ölecekti. Şans eseri Allahtan patlamadı.
Düşünün odanızda yatıyorsunuz ve odanıza roket giriyor. Bu sahne filmlerde bile olmaz ama gerçek. O öğretmenlere izin bile verilmedi. Alt tarafı roket, patlamadı zaten dendi.
Her neyse Cizre de çoğu okulda İstiklal marşı okunmaz. Neden mi? Siz anladınız boşverin. Kısacası Cizre de bütün öğretmenlerin psikolojisi bozulmuştur.
Dışarıdaki inşaat sesini çatışma sesi zanneder Cizre’deki öğretmenler. Ya da insanların ellerinde market poşetlerini görünce, gene sokağa çıkma yasağı mı gelecek diye düşünür o cefakar öğretmenler. Ama yok Batı'da kahvesini yudumlayıp, eline telefonu alıp Cizre’deki öğretmenleri hedef göstermeye devam etsinler. Bizler anlı açık bir şekilde geri döneceğiz ve görevimizi yerine yetireceğiz. Çocuklarımızı bizden koparamayacaksınız. Hadi selametle...”
İyi izler, iyi analiz eder eğitimciler. Belkide en çok onların söyledikleri ciddiye alınması gerekir.
Çatışmaların ilk yaşandığı günlerde evinin bodrum katında yaşayan ve isminin açıklanmasını istemeyen eğitimcinin yazdıkları gibi;
 “Cizre’ de altı yıldır görev yapan bir öğretmen olarak, insanlığımdan utanıyorum. İnsanlığımdan utanıyorum 21. yüzyılda devlet halkın yaşadığı yerlere toplarla saldırıyor.
İnsanlığımdan utanıyorum. Dünya 4.5G’yi kullanıyorken burada telefonlar kesik.
İnsanlığımdan utanıyorum. Yaralılar hastaneye götürülemiyor.
İnsanlığımdan utanıyorum. Cenazeler buzdolaplarında bekletiliyor.
İnsanlığımdan utanıyorum. Tüm Türkiye buna sağır, kör, dilsiz ve daha utanmam gereken onlarca sebep varken büyük bir patlama sonra, elektrikler kesiliyor. Acaba hangi öğrencim ya da ailesi öldü veya yaralandı.
Sokakta öğrencilerim soruyor; ‘Öğretmenim şu öldü ya da şunların evine bomba düştü biliyor musunuz, diye. Ağlıyorum gözyaşlarımı içime akıtarak. Soruyorlar bizim suçumuz ne, biz ne yaptık ki’ diye.
Devlet yarın bana, bize diğer öğretmenlere diyecek ki; ‘Çocuklara vatan, millet, bayrak, polis sevgisi kazandırın’.Arkadaşı, akrabası, abisi, kardeşi öldürülen birine öldürdüğünü düşündüğü birini sevdirebilir miyim? Sevdirebilir misiniz?
“Yazacak daha çok acı var. Karanlıktayım, karanlıktayız. Kimse var mı diye seslenmeyin. 140 bin insan var, insanlık adına yardım edin.”
Cizre, Silopi, Sur ve nicelerinde şimdi insanlık ayaklar altında.
Gelin şimdi hep beraber İNSANLIĞIMIZDAN UTANALIM…

  • Bu haberi paylaşın:
UYARI: Konuyla ilgisi bulunmayan, hakaret içeren cümleler veya imalar, inançlara saldırı, şiddete teşvik ve tamamı büyük harfle yazılan yorumlar onaylanmamaktadır.
Yazarın Diğer Yazıları
35 gün önce
99 gün önce
280 gün önce
440 gün önce
469 gün önce
489 gün önce
524 gün önce
570 gün önce
622 gün önce
629 gün önce
639 gün önce
713 gün önce
741 gün önce
762 gün önce
783 gün önce
793 gün önce
804 gün önce
826 gün önce
840 gün önce
868 gün önce
880 gün önce
882 gün önce
895 gün önce
901 gün önce
914 gün önce
928 gün önce
939 gün önce
958 gün önce
984 gün önce
994 gün önce
1005 gün önce
1006 gün önce
1027 gün önce
1028 gün önce
1041 gün önce
1050 gün önce
1052 gün önce
1056 gün önce
1061 gün önce
1062 gün önce
1067 gün önce
1073 gün önce
1080 gün önce
1088 gün önce
1092 gün önce
1098 gün önce
1099 gün önce
1105 gün önce
1109 gün önce
1110 gün önce
1130 gün önce
1160 gün önce
1189 gün önce
1204 gün önce
1216 gün önce
1221 gün önce
1229 gün önce
1246 gün önce
1250 gün önce
1274 gün önce
1295 gün önce
1311 gün önce
1315 gün önce
1328 gün önce
1333 gün önce
1336 gün önce
1340 gün önce
1348 gün önce
1354 gün önce
1384 gün önce
1402 gün önce
RSS
© 2019 - Batman Medya Gazetesi
bmV0aGFiZXJ5YXppbGltaS5jb20=