Lütfen bekleyin..


Mustafa SEVEN

Bu kadar yüklenirsen öğretmene

16 Aralık 2015, 20:04 Okuma: 1361

Cizre ve Silopi’de öğretmenlerin cep telefonlarına Milli Eğitim Müdürlükleri tarafından atılan mesajın ardından öğretmenlerin birçoğu bu ilçeleri terk etti.
Ancak eğitimcilere sosyal medya üzerinden haksız ve onur kırıcı yorumlar yapıldı.
Tabi öyle uzaklardan ahkam kesmek kolay.
Peki ya orada görev yapan eğitimcinin psikolojisini bilen var mı?
Ya da neler yaşadığını?
Cizre’de görev yapan bir eğitimci yazıyor;
“Cizre'de görev yapan bir öğretmenim. Sizlere Cizre de yaşanılanları birinci ağızdan anlatacağım, belki o zaman bizleri daha iyi anlarsınız.
Cizre öyle bir ilçedir ki 130 bin nüfusu vardır. Ancak ne tevafuksa hava karardıktan sonra sokakta kimseyi göremezsiniz.
Cizre de akşam 4 ten sonra Ziraat’ten para bile çekemezsiniz. Çünkü bankamatiği bile kilitleyip gidiyorlar.
Cizre de bize her sabah ve akşam “günaydın” mesajı geliyor. Tabii bunlar silah ve çatışma sesleri.
Cizre’deki öğretmenlerin Pazartesi sendromu yoktur, bizlerin Cuma sendromu vardır. Her Cuma olaylar başlar, kaçabilen kaçar. Kaçamayan tatil gününü evinin güvenli bir yerinde sığınarak geçirir.
Şimdi gelelim öğretmenlere yüklenenlere.
Öncelikle Haklarını yemeyelim Cizre’de, çoğu Doğu şehrinde olduğu gibi öğretmene saygı sonsuz. Bu konu da sıkıntı yok. Ancak görüyoruz ki öğretmenler gittiği için herkes bize yükleniyor. Galiba sokağa çıkma yasağında orada bekleyip nöbet tutmamız isteniyor. Ayriyeten gören bakanda eğitime bu kadar önem veriyorlar sanır. Yok öğrenciler eğitimden mahrum kalacak falan filan. Peki, soruyorum sizlere, Cizre de belli başlı okullar hariç ne kadar eğitim oluyor ki?
Nusaybin diye meşhur bir cadde var. Olaylar orada başlar. Yukarda polis keser yolu, aşağıda örgüt. Sizin televizyonda gördüğünüz yüzleri maskeli, sırtında keleş olan adamlar varya. İşte biz onların yanından yürüyerek okula gidiyoruz çoğu kez. Höd deseniz bayılacak kadar korkuyoruz ama alıştık. Bize sıradan geliyor. Eskiden maçlarda yediğim biber gazını bile özlüyorum. Zira buradakiler çok acı. Okula çoğu kez yürüyerek gittiğimden biliyorum. Neden mi yürüyorum? Çünkü boykot var. Cizre de öğretmenevine roket atıldı. Patlasa idi belki oradaki bütün öğretmen arkadaşımız ölecekti. Şans eseri Allahtan patlamadı.
Düşünün odanızda yatıyorsunuz ve odanıza roket giriyor. Bu sahne filmlerde bile olmaz ama gerçek. O öğretmenlere izin bile verilmedi. Alt tarafı roket, patlamadı zaten dendi.
Her neyse Cizre de çoğu okulda İstiklal marşı okunmaz. Neden mi? Siz anladınız boşverin. Kısacası Cizre de bütün öğretmenlerin psikolojisi bozulmuştur.
Dışarıdaki inşaat sesini çatışma sesi zanneder Cizre’deki öğretmenler. Ya da insanların ellerinde market poşetlerini görünce, gene sokağa çıkma yasağı mı gelecek diye düşünür o cefakar öğretmenler. Ama yok Batı'da kahvesini yudumlayıp, eline telefonu alıp Cizre’deki öğretmenleri hedef göstermeye devam etsinler. Bizler anlı açık bir şekilde geri döneceğiz ve görevimizi yerine yetireceğiz. Çocuklarımızı bizden koparamayacaksınız. Hadi selametle...”
İyi izler, iyi analiz eder eğitimciler. Belkide en çok onların söyledikleri ciddiye alınması gerekir.
Çatışmaların ilk yaşandığı günlerde evinin bodrum katında yaşayan ve isminin açıklanmasını istemeyen eğitimcinin yazdıkları gibi;
 “Cizre’ de altı yıldır görev yapan bir öğretmen olarak, insanlığımdan utanıyorum. İnsanlığımdan utanıyorum 21. yüzyılda devlet halkın yaşadığı yerlere toplarla saldırıyor.
İnsanlığımdan utanıyorum. Dünya 4.5G’yi kullanıyorken burada telefonlar kesik.
İnsanlığımdan utanıyorum. Yaralılar hastaneye götürülemiyor.
İnsanlığımdan utanıyorum. Cenazeler buzdolaplarında bekletiliyor.
İnsanlığımdan utanıyorum. Tüm Türkiye buna sağır, kör, dilsiz ve daha utanmam gereken onlarca sebep varken büyük bir patlama sonra, elektrikler kesiliyor. Acaba hangi öğrencim ya da ailesi öldü veya yaralandı.
Sokakta öğrencilerim soruyor; ‘Öğretmenim şu öldü ya da şunların evine bomba düştü biliyor musunuz, diye. Ağlıyorum gözyaşlarımı içime akıtarak. Soruyorlar bizim suçumuz ne, biz ne yaptık ki’ diye.
Devlet yarın bana, bize diğer öğretmenlere diyecek ki; ‘Çocuklara vatan, millet, bayrak, polis sevgisi kazandırın’.Arkadaşı, akrabası, abisi, kardeşi öldürülen birine öldürdüğünü düşündüğü birini sevdirebilir miyim? Sevdirebilir misiniz?
“Yazacak daha çok acı var. Karanlıktayım, karanlıktayız. Kimse var mı diye seslenmeyin. 140 bin insan var, insanlık adına yardım edin.”
Cizre, Silopi, Sur ve nicelerinde şimdi insanlık ayaklar altında.
Gelin şimdi hep beraber İNSANLIĞIMIZDAN UTANALIM…

  • Bu haberi paylaşın:
UYARI: Konuyla ilgisi bulunmayan, hakaret içeren cümleler veya imalar, inançlara saldırı, şiddete teşvik ve tamamı büyük harfle yazılan yorumlar onaylanmamaktadır.
Yazarın Diğer Yazıları
63 gün önce
133 gün önce
168 gün önce
189 gün önce
252 gün önce
434 gün önce
594 gün önce
623 gün önce
643 gün önce
678 gün önce
724 gün önce
776 gün önce
783 gün önce
793 gün önce
867 gün önce
895 gün önce
916 gün önce
937 gün önce
947 gün önce
958 gün önce
979 gün önce
993 gün önce
1014 gün önce
1021 gün önce
1034 gün önce
1036 gün önce
1037 gün önce
1049 gün önce
1055 gün önce
1068 gün önce
1082 gün önce
1093 gün önce
1112 gün önce
1138 gün önce
1148 gün önce
1159 gün önce
1160 gün önce
1181 gün önce
1182 gün önce
1194 gün önce
1204 gün önce
1206 gün önce
1210 gün önce
1215 gün önce
1216 gün önce
1221 gün önce
1227 gün önce
1234 gün önce
1242 gün önce
1246 gün önce
1252 gün önce
1253 gün önce
1259 gün önce
1263 gün önce
1264 gün önce
1284 gün önce
1314 gün önce
1343 gün önce
1357 gün önce
1370 gün önce
1375 gün önce
1383 gün önce
1400 gün önce
1404 gün önce
1428 gün önce
1449 gün önce
1465 gün önce
1469 gün önce
1482 gün önce
1487 gün önce
1490 gün önce
1494 gün önce
1502 gün önce
1508 gün önce
1538 gün önce
1556 gün önce
RSS
© 2019 - Batman Medya Gazetesi
bmV0aGFiZXJ5YXppbGltaS5jb20=