Lütfen bekleyin..


Mustafa SEVEN

Daha kayıplar bulunmadan

13 Haziran 2016, 18:39 Okuma: 1183


1990’lı yılların hafızalardan silinmeyen izlerinden biri de kayıplardı.
Kimisi ‘İfaden var’ denilerek gittiği karakoldan bir daha dönmedi, kimisi yoldu yürürken birileri tarafından alıkonuldu, kimisi ‘Beyaz Toras’larla alındı evinden.
Ama hepsinin ortak bir yanı var; bir daha haber alınamadılar.
Geçtiğimiz günlerde Batman’da oturan Hazal Saçan’ın haberini paylaşmıştım sizinle.
Hazal saçan henüz 20 yaşındayken eşini kaybetmiş.
Kasaplık yapan eşi akşam eve gitmek için işyerini kapatıyor ve bir daha haber alınamıyor kendisinden.
Eşinin büyütülmüş fotoğraflarıyla avunuyor Hazal Saçan.
Aradan on yıllar geçti ama fotoğraflar yaşlanmaz.
Fotoğraftakini her gün görmek istersin ama göremezsin.
Beklenenler ve fotoğraflar aradan geçen zamanlara rağmen zaman aşımına uğramaz. Henüz 20 yaşındayken eşini kaybeden Hazal’ın hikayesini dinlerken kayıp yakınlarının hak mücadelesinin hiç bitmeyeceğini anlamak mümkün.
İçinde kor gibi bir ateş varken bu mücadele nasıl bitebilir ki?
Bazen insanları zaman değil, beklemek yorar. Bazen bir kemik olarak beklersin, bazen bir koku olarak. Bazen o kadar beklersin ki üç amcan askere gidip gelir ama baban asla gelmez. İnandırıldığın yalanlar sen büyüyünce can yakan bir gerçeğe dönüşür.
Bazen bir fotoğrafa öyle bir bakarsın ki yirmi üç yıl akıp gider gözlerinin önünden. Bazen fotoğraflar genç kalır, sen yaşlanırsın.
1993 yılında henüz oğlu 1 yaşındayken eşi kaybedilen Hazal Saçan’ın hikayesi bu. 8 yaşına kadar oğlunu ‘baban askerde’ diyerek teselli eden bir anne. Oğlunu bir yalanla büyütürken eşinin tozlu raflar arasında bir dosya olarak bulunduğunu bilmek kadar acı bir cümle çıkıyor Hazal Ana’nın ağzından; “8 yaşına kadar baban askerde diye kandırdığım oğlum büyüdü, hesap sormak için babasının faillerini istiyor.”
Oğlunun büyüdüğünü göremeyen bir baba…
Evliliğinin 5. Yılında eşini kaybeden Hazal Saçan, 4 sene boyunca çocuk hasreti çektikten sonra bir oğlunun doğduğunu söyleyerek, hasretini çektikleri oğlunun büyüdüğünü göremeyen bir babadan söz ediyor.
Hazal Saçan, eşi Resul Saçan’dan söz ederken gözlerinden hasreti, sevgisi ve acısı okunuyor. Bir kasap dükkanı olan eşi Resul’un hem çok sevilen hem de çok seven bir insan olduğunu anlatıyor.
Eşinin kasap dükkanının Mehtap Sineması’nın yanında olduğunu söyleyen Hazal Saçan, “Kaybolmadan önce 3 gün boyunca çok üzgündü, morali bozuktu. ‘Resul neyin var niye böylesin’ diye sorduğumda ‘borcum var o yüzden’ diyordu. Ama o zaman bizim hayvanlarımız vardı, dükkanı vardı. Bunları satıp borca verebilirsin diyordum. Baskı ve tehditleri anlatmazdı bize. Kaybolduğunda sene 93’tü. Her akşam saat 17.00’da eve gelirdi, o akşam saat 19.00’a kadar gelmedi. Kardeşimin dükkanı da onun dükkanının yanındaydı. Kardeşime ‘eve gidelim, bu saatte dışarı tehlikeli’ demiş. O da ‘sen git ben senin hemen ardından gelirim’ demiş.
En son bir kadın komşumuz onu görmüştü. Büyük bir motorsiklet üstünde de iki kişi vardı. Konuşuyorlardı. O günden sonra 23 yıl oldu Resul’den bir haber alamadık. Kaybolduğu gece hastanelere, Valiliğe, karakollara sorduk. Biri, bir Resul’u bu akşam aldılar, işkenceye götürdüler diye söyledi. Annem ile kaynanam yemek götüreceklerdi ona, ‘bu sizin Resul’le alakası yok gidin başka yerde arayın’ demişler.”
Burada 90’lı yıllarda polis veya JİTEM tarafından gözaltına alındıktan sonraki o bildik süreç başlıyor. Gözaltına alınmış ama gittiğin her devlet kurumundan “Burada değil” cevabı alıyorsun.
Sonrası malum; bugün birçok şehirde her hafta yüzlerce insan ellerinde yakınlarının fotoğraflarını taşıyarak eylem yapıyor. O resimlerdeki birçok kişi; “Burada yok” denilen o kişiler.
Hazal Saçan, sonrasında yaşadıklarını anlatıyor. Dinlerken insanın içi cız ediyor.
Eşini kaybettikten sonra 1 yaşındaki oğluyla yalnız kaldıklarını ve oğlunu büyütmek için şehir dışında mevsimlik işçi olarak çalışarak, pamuk toplayarak oğlunu büyüttüğünü ve evlendirdiğini söyleyen acılı anne, sonrasını şöyle anlatıyor; “Bir erkek torunum oldu. Torunuma Resul ismini verdim ama hiç birimiz ona Resul diyemiyoruz.
İnsanlar ölür bir süre sonra alışırsın, mezarına gidersin, ama bizim kaybedilenler gittikleri günden bu yana acıları kat kat artıyor. Ölü olduğunu biliyorsun ama hep bir umutla gözümüz kapıda geleceği günü bekliyoruz. Kendi gelsin, öldüyse de kemikleri gelsin. Sebep olanları asla affetmeyeceğiz. Ne biz affedeceğiz ne de Allah affedecek. Yıllarca annelerin, eşlerin, çocukların gözü yaşlı. Çektirdikleri acılar karşılığını bulacak muhakkak. Allah affetse biz affetmeyeceğiz…”
8 yaşına kadar oğluna ‘Baban askerde’ diyerek kandırmış Hazal Ana. Ama 3 amcası askere gidip dönen oğlu anlamış sonunda yalan olduğunu ve babasının artık kayıp bir insan olduğunu...

  • Bu haberi paylaşın:
UYARI: Konuyla ilgisi bulunmayan, hakaret içeren cümleler veya imalar, inançlara saldırı, şiddete teşvik ve tamamı büyük harfle yazılan yorumlar onaylanmamaktadır.
Yazarın Diğer Yazıları
50 gün önce
120 gün önce
190 gün önce
225 gün önce
247 gün önce
310 gün önce
491 gün önce
651 gün önce
680 gün önce
700 gün önce
735 gün önce
781 gün önce
833 gün önce
840 gün önce
850 gün önce
924 gün önce
952 gün önce
973 gün önce
994 gün önce
1004 gün önce
1015 gün önce
1037 gün önce
1051 gün önce
1071 gün önce
1079 gün önce
1091 gün önce
1093 gün önce
1094 gün önce
1106 gün önce
1112 gün önce
1125 gün önce
1139 gün önce
1151 gün önce
1169 gün önce
1195 gün önce
1205 gün önce
1216 gün önce
1217 gün önce
1238 gün önce
1239 gün önce
1252 gün önce
1261 gün önce
1263 gün önce
1267 gün önce
1272 gün önce
1273 gün önce
1278 gün önce
1284 gün önce
1291 gün önce
1299 gün önce
1303 gün önce
1309 gün önce
1310 gün önce
1316 gün önce
1320 gün önce
1321 gün önce
1341 gün önce
1371 gün önce
1400 gün önce
1415 gün önce
1427 gün önce
1432 gün önce
1440 gün önce
1457 gün önce
1461 gün önce
1485 gün önce
1506 gün önce
1522 gün önce
1526 gün önce
1539 gün önce
1544 gün önce
1547 gün önce
1551 gün önce
1559 gün önce
1565 gün önce
1595 gün önce
1613 gün önce
RSS
© 2019 - Batman Medya Gazetesi
bmV0aGFiZXJ5YXppbGltaS5jb20=