Özgüven mi, zorbalık mı?

Son yıllarda toplumda yeni bir erdem tanımı dolaşımda: Kırıcıysan dürüstsün, incitiyorsan özgüvenlisin, susturulamıyorsan güçlüsün. Oysa psikoloji bize bambaşka bir şey söylüyor.

Özgüven mi, zorbalık mı?
Yayınlama: 04.01.2026 13:30:46
31
A+
A-

Her yüksek ses özgüven değildir. Her netlik güç değildir. Ve her “kendim oluyorum” cümlesi masum değildir.

Bugün birçok ilişki, iş ortamı ve aile düzeni; özgüven kılıfına sokulmuş zorbalıklar yüzünden yıpranıyor.

Özgüven Sessizdir, Zorbalık Israrcı

Sağlıklı özgüven, başkasını bastırma ihtiyacı duymaz.

Kendinden emin insan;

  • Haklı çıkmak için savaşmaz
  • Üstünlük kurmak için incitmez
  • Eleştirirken aşağılamaz

Zorbalık ise çoğu zaman şu cümlelerle gizlenir:

  • “Ben buyum, alınıyorsan senin sorunun.”
  • “Doğruyu söylüyorum, hoşuna gitmiyorsa dinleme.”
  • “Ben açık sözlüyüm, gerçekler acıdır.”

Hayır.

Bu açık sözlülük değil, duygusal sınır ihlalidir.

Sınır İhlali Nerede Başlar?

Bir insan;

  • Karşısındakinin duygusunu küçümsüyorsa
  • “Abartıyorsun”, “çok hassassın” diyerek duyguyu geçersiz kılıyorsa
  • Kendi doğrularını tek gerçek ilan ediyorsa
  • Gücünü, bilgiyi ya da konumunu baskı aracı olarak kullanıyorsa orada özgüven bitmiş, zorbalık başlamıştır.

Ve dikkat: Zorbalık her zaman bağırmaz.

Bazen sakin bir ses tonuyla, bazen “iyiliğin için söylüyorum” cümlesiyle gelir.

Neden Bu Kadar Karıştırıyoruz?

Çünkü birçok insan sınır nedir bilmeden büyüdü.

Çocukken fikri sorulmayan, duygusu görülmeyen, itiraz ettiğinde suçlanan bireyler yetişkinlikte iki yoldan birini seçer:

  • Ya kendini tamamen siler
  • Ya da kimseye alan tanımadan var olmaya çalışır.

İkinci yol dışarıdan güçlü görünür; ama içten içe derin bir değersizlik duygusunu taşır. Başkalarını ezmeden duramayan insan, aslında kendi ayakta duramıyordur.

Gerçek Güç Nasıl Görünür?

Gerçek güç;

  • Empati kurabilmektir
  • “Yanılmış olabilirim” diyebilmektir
  • Karşısındakini susturmadan kendini ifade edebilmektir
  • Gücünü ispatlamak zorunda hissetmemektir

En güçlü insanlar, en az zarar verenlerdir.

Topluma Ayna

Bugün “özgüvenli” diye alkışladığımız birçok davranış, aslında duygusal şiddetin normalleştirilmiş hâlidir. İlişkiler bu yüzden yorucu, iş yerleri bu yüzden toksik, insanlar bu yüzden sürekli tetiktedir. Çünkü sınır çizen değil, sınır aşan yüceltiliyor.

Son Söz

Özgüven; başkasının alanına basmadan yürüyebilmektir. Zorbalık ise kendi ayakta duramadığı için başkasını itmeye çalışmaktır. Ve şunu net söylemek gerekir: Başkalarını susturarak güçlü olunmaz. Sınır ihlal ederek özgüven inşa edilmez.

Güç; incitmeden de var olabilmektir.

Bir Yorum Yazın

Ziyaretçi Yorumları - 0 Yorum

Henüz yorum yapılmamış.