Liyakat erozyonu, güven krizi ve Batman gerçeği

Programı dikkatle izledim. Sorulan soruların yerinde, ele alınan başlıkların ise Batman’ın temel meselelerine temas ettiğini söylemek gerekir. Bu nedenle programı hazırlayan ve sunan Ercan Arslan ile Ferit Tunç’a teşekkürü bir borç bilirim.

Ancak sorulması gereken asıl soru şu: Bu tespitler Batman’ın kronik sorunlarına gerçekten bir çözüm üretir mi? Orası hala büyük bir muamma.

İl başkanlığı sürecinde 17 ayı geride bırakan Sayın Hüseyin Şansi, programda AK Parti’ye küskün bir kesimin varlığını kabul etti. Evet, önceki dönemlere kıyasla mevcut yönetimden memnun olmayan, güç elde edildikten sonra yapılan haksızlıkları kabul etmeyen ve buna sessiz kalmayan bir “küskünler” topluluğunun varlığı inkar edilemez bir gerçektir.

Her ne kadar Sayın Başkan bu durumun “röntgenini çektiklerini” ve konuya eğildiklerini ifade etse de, son seçimlerden bugüne kadar geçen sürede gerek Batman özelinde gerekse Türkiye genelinde bu küskünlüğü giderecek somut bir adım atılmadığı kamuoyunun gözünden kaçmamaktadır. Vatandaşın memnun olmadığı düzenin aynen devam etmesi de bunun en açık göstergesidir.

Bugün toplumda, güçlü olanın haksız da olsa kazanabildiği; haklı olanın ise güçsüz olduğu için ezildiği sayısız örneğe her gün tanık oluyor, basından okuyoruz. Bu tabloya “dur” denilmedikçe, bahsi geçen küskünlerin gönlünü almanın mümkün olmadığı kanaatindeyim.

Programda, para karşılığı işe alımlar yapıldığı iddialarına ilişkin bir soruya Sayın Şansi, bu konuda bir operasyon yapıldığını ve dört failin tutuklandığını belirtti. Ancak bu meseleye çok daha derin bir yerden bakmak gerektiğini düşünüyorum.

Çünkü bugün insanların, hakkıyla ve liyakatiyle işe girebileceğine dair inancı neredeyse kalmamış durumda. Öyle ki kura yöntemiyle yapılan işe alımlarda bile “Acaba burada da bir hile var mı?” sorusunu, sokakta rastgele çevirdiğiniz 10 kişiden en az 7’si dile getirir. Ben de bu kuşkuyu taşıyanlardan biriyim.

Oysa kura sistemi, tam da haksızlığın önüne geçmek için ortaya konmuş bir yöntemdir. Ne var ki biz toplum olarak, bunu bile doğru uygulamayı başaramıyoruz. Para karşılığı işe alımlar bugün ortaya çıkmış bir sorun değil; yıllardır süregelen ve artık neredeyse bir sektör hâline gelen bir düzenle karşı karşıyayız. Bunun düzelebilmesi için öncelikle güven tesis edilmeli, işe alımlarda “dayısı olan” değil “liyakat sahibi” olan esas alınmalıdır.

Sayın Şansi, TPAO işçi alımlarında Batmanlı gençlere referans olduklarını, “çok iyi olanların” hakkının yenmemesi gerektiğini, “çok kötü olanlara” ise referans olmadıklarını ifade etti. Burada sayın Başkan’a sormak zorundayım: Bir adayın “çok iyi” ya da “çok kötü” olduğuna kim, neye göre karar veriyor? Bu kriterler nelerdir, kim tarafından belirlenmiştir ve nasıl ölçülüyor? Bir kişinin liyakati, hangi objektif değerlendirmeyle tespit ediliyor?

Bu soruların cevabı verilmediği sürece, işe alımlarda liyakatin ne kadar geri planda kaldığı da açıkça görülmektedir.

Programda dikkatimi çeken bir diğer önemli başlık ise Batman Eğitim ve Araştırma Hastanesi’ydi. Öncelikle, bünyesinde Tıp Fakültesi dahi bulunmayan bir şehirde neden Eğitim ve Araştırma Hastanesi yapıldığı sorusu hala cevapsızdır. Açıkçası bu durum, halka “hizmet yapılıyor” algısı oluşturmanın ötesine geçememektedir.

Daha da vahimi, bir hastanede asansörlerin çalışmaması, ciddi fiziksel yıpranmaların oluşması, koridorların kötü kokularla anılır hale gelmesidir. Hastane dediğimiz yerin hijyen açısından en üst seviyede olması gerekirken, hastane enfeksiyonu gibi hayati bir risk varken bu tür eksikliklerin yaşanması kabul edilemez.

Temel konularda dahi bu tür eksikliklerin olması 17 aylık süreçte hangi hizmetlerin yapıldığı ve hangi projelerin başarıldığını da açıkça gözler önüne seriyor (!).

Takdir elbette kamuoyunundur.