70/80’LERDE SİNEMA VE GAZETELER

Mutaassıp aileler Milli gazete okurken biraz daha seküler kesim Cumhuriyet okurdu. Sıradan yurdum insanı ise  Hürriyet, Milliyet, Günaydın. vs okurdu. Genç kesim ise biraz daha açık kadın fotoğraflarının olduğu Tan ve Bulvar gazetelerini okurdu.

Güneş gazetesi ise yemek tariflerinin olduğu kartları verdiği için Annem bu gazeteyi aldırırdı.

Biz çocuklar ise Tercüman Çocuk ve bazen de Milliyet Çocuk dergileri ile çizgi romanları alırdık. Bilim Teknik ise biz azınlıkların tercih ettiği dergilerdendi. Azınlık diyorum çünkü 70 ve 80’lerde okullu oranı şimdiki gibi değildi ve bilime merak da pek fazla değildi.

Düzenli bir gazete okuru değildi ebeveynlerimiz ama yine de bir şekilde eve gazete-dergi gelirdi. Batman’da sinema önceki yıllara göre ivme kaybetmiş ama yine de sitede elit kesimin gittiği bir sinema vardı. Ancak Raman ve Mehtap sinemaları o dönemin ruhuna uygun olarak aileler için hiçte uygun olmayan açık-saçık ucuz Avrupa taklidi filmleri gösterime sunduğundan aileler bırakın bu filmleri izlemeyi, kapısının önünden bile geçmezdi. Afişleri bile insanları rahatsız ederdi. Siirt’te “üç film birden kampanyası” ve “arada parça var” yazısı ahlaki yönden dejenere olmuş olanları bu filmlere çekerdi.

İstanbul’da Aksaray’da bulunan Güneş sineması da tıpkı buralardaki sinemalar gibi kampanya (!) yapardı. Sonrasında bu kötü gidişat 90’lara varmadan değişmiş ve tıpkı büyüklerimizden dinlediğimiz gibi 50 ve 60’lı yıllarda olduğu gibi aileler gündüz kuşağında “Gündüz Matinesi” tarifesiyle sinemalara gider olmamışlardı belki ama yine de Batman’da Site sinemasına gidilmeye başlanmıştı, en azından benim gözlemlediğim kadarıyla.

Ayrıca dergicilikte de 70’lerin ortalarında özellikle gençlerin rağbet ettiği ve yarışmalarla sinema yıldızı olunduğu bir dergicilik yayını vardı. Bu dergiler prestijli dergilerdi ve özellikle Hey ve Ses dergisi ile 80’lerin sonundaki 17 dergisi bunlardandı. Ermeni asıllı Amerikalı oyuncu ve şarkıcı Cher o zamanların dergilerinde boy gösterirdi. Tıpkı SophiaLoren ve AlainDelon gibi.

Gazetelere dönecek olursak gençler, dertlerini paylaştıkları Güzin Abla ve resimli aşk fotoromanları tarzındaki köşeye ilgi gösterirlerdi. Bizler ise karikatürlere.

Bir Güzin Ablası vardı gençlerin sohbet ettikleri ve içlerini döktükleri. İnteraktif iletişimin henüz olmadığı bir çağda bunu da gönderdikleri mektuplarla yaparlardı.

Bu gün gençler için Güzin Abla artık Yapay Zekâ olmuş durumda. Birçok kişi derdini, tasasını yapay zekâ aracılığıyla dile getirmekte, dahası içini dökeceği organik bir zekâdan yapay zekâya terfi etmiş durumda. Bu belki ilk etapta masum gibi görünebilir ancak aşağıda linkini verdiğim haberde içini yapay zekâya dökenABD’li 14 yaşındaki bir ergen maalesef ki yapay zekânın telkinleri doğrultusunda intihar etmiş. Güzin Abla en azından kimseye gidin intihar edin filan demiyordu.

https://tr.euronews.com/2024/11/02/abdde-yapay-zeka-bir-gencin-intiharindan-sorumlu-tutuldu-psikolojik-riskler-neler

Kitap zamanı: Yazar L.N. Tolstoy. Kitabın ismi İvan İlyiç’in Ölümü. Türkiye İş Bankası Kültür Yayınlarından çıkan hayli kısa bu eser kişinin kendini hiç ölmeyecekmiş gibi zannederken, gücünün doruğundan ölümün karanlık tarafına rastlamasıyla yaşadıklarını, duygu ve düşüncelerini içeren harika bir eser.