Evdeki kediler neden böyle arttı?

Şimdi ise çoğu zaman önce bir havlama ya da miyavlama duyuluyor.

Bu bir tesadüf değil. Bu, çağın sessiz dönüşümü.

Günümüzde kedi ve köpek sevgisinin bu denli artması, yüzeyde masum bir “hayvan sevgisi” gibi görünse de, aslında derin bir toplumsal kırılmanın izlerini taşıyor. Çünkü mesele sadece hayvanları sevmek değil; insanın, insandan uzaklaşmasıdır.

Modern insan kalabalıklar içinde yalnız.

Aynı apartmanda yıllarca oturup komşusunun adını bilmeyen, aynı ofiste çalışıp kimseye güvenmeyen bir nesil yetişti. Güven azaldı, tahammül daraldı, ilişkiler kırılganlaştı. Ve tam bu noktada, hayatımıza yargılamayan, hesap sormayan, terk etmeyen canlılar girdi.

Bir köpek sizi her gün aynı coşkuyla karşılar.

Bir kedi, mesafesine rağmen sizi hayatının bir parçası yapar.

İnsan ise… artık yoruyor.

Belki de bu yüzden insanlar, duygusal yatırımlarını daha “risksiz” alanlara kaydırıyor. Çünkü insan ilişkileri artık bir kumar gibi: ne kadar verirsen ver, karşılığını alacağının garantisi yok. Oysa bir hayvanla kurulan bağda beklenti az, hayal kırıklığı neredeyse yok.

Ama burada sormamız gereken asıl soru şu:

Biz gerçekten hayvanları daha çok sevdiğimiz için mi onlara yöneliyoruz, yoksa insanlardan vazgeçtiğimiz için mi?

Bu ikisi aynı şey değil.

Çünkü sevgi çoğalır, yön değiştirmez.

Eğer bir toplumda insanlar birbirine olan sabrını kaybedip tüm şefkatini hayvanlara yönlendiriyorsa, bu bir zenginlik değil, bir eksilmedir.

Bugün sokaklarda mamalar artıyor ama selamlar azalıyor.

Evlerde hayvanlara özel odalar yapılırken, aynı evdeki insanlar birbirine yabancılaşıyor.

Bir köpeğin hasta olması için seferber olan kalpler, bir insanın derdine karşı giderek daha sessiz kalıyor.

Bu bir eleştiri değil, bir tespit.

Hayvan sevgisi elbette kıymetlidir. Ama insan sevgisinin yerine geçtiği noktada, üzerinde düşünülmesi gereken bir durumdur.

Çünkü mesele kedi ya da köpek değil.

Mesele, insanın kalbinde açılan boşluğu neyle doldurduğudur.

Ve belki de en acı gerçek şu:

Biz hayvanlara daha çok yaklaşmadık…

Biz birbirimizden uzaklaştık.