SEVGİNİN GERÇEKLİĞİ

Çünkü sevgi, yalnızca insanlar arasında yaşanan bir duygu değil; hayatın her alanında var olan, canlıları birbirine bağlayan güçlü bir manevi bağdır. Sevgi, dünyanın ve evrenin en büyük zenginliklerinden biridir. Karşılık beklemeden verilen, insanı olgunlaştıran ve hayatı anlamlı kılan en değerli duyguların başında gelir.

Sevgisiz bir yaşam, susuz kalmış bir çiçeğe benzer. Nasıl ki su olmadan bir çiçek solup kurursa, sevgi olmadan da insanın ruhu zamanla yıpranır. Dünyadaki birçok güzellik, sevginin varlığıyla anlam kazanır. Bir annenin evladına gösterdiği fedakârlıkta, bir öğretmenin öğrencisine duyduğu sorumlulukta, bir insanın doğaya ve çevresine gösterdiği hassasiyette hep sevginin izlerini görmek mümkündür.

Günümüzde insanların birbirlerine karşı tahammül sınırlarının daraldığını, öfkenin ve kırıcı davranışların arttığını görüyoruz. Bunun temel sebeplerinden biri de sevgisizliktir. Çünkü merhametin olmadığı yerde sevgi eksiktir; sevginin eksik olduğu yerde ise anlayış ve hoşgörü zayıflar. İnsanlar birbirlerini anlamak yerine yargılamaya, dinlemek yerine suçlamaya başlarlar.

Sevgi ve aşk, tarih boyunca birçok düşünürün, şairin ve gönül insanının eserlerine konu olmuştur. Bu isimlerden biri de Mevlânâ Celaleddin Rûmî’dir. Mevlânâ’ya sormuşlar: “Sevgili nasıl olmalı?”

O da şöyle cevap vermiş: “Sevilecek biri olmadığı zamanlarda bile seni sevmeli. Sarılacak biri olmadığı zamanlarda bile sana sarılmalı, dayanılmaz olduğun zamanlarda bile sana dayanmalı.”

Mevlânâ’nın bu sözleri, sevginin yalnızca güzel günlerde değil, zor zamanlarda da anlam kazandığını göstermektedir. Gerçek sevgi; kusurlarıyla kabul etmek, zor zamanlarda yanında olmak ve karşılık beklemeden değer vermektir.

Sevgi, çıkar ilişkilerinin ötesinde bir duygudur. Günümüzde birçok kişi sevgiyi maddi beklentilerle karıştırabilmektedir. Oysa sevgi; bir kazanç elde etmek için değil, gönülden geldiği için yaşanmalıdır. İnsan sevdiği kişiyi, doğayı, hayvanları ve sahip olduğu değerleri içtenlikle sevmelidir. Çünkü gerçek sevgi hesap yapmaz, karşılık beklemez.

Dünyanın birçok yerinde yaşanan savaşlar, çatışmalar, şiddet olayları ve insanlık dramları, aslında sevgisizliğin ve merhametsizliğin sonuçlarıdır. İnsanlar birbirlerini anlamaya çalışmak yerine düşmanlık beslediklerinde, toplumlarda huzursuzluk kaçınılmaz olur. Oysa sevgi; insanları birleştiren, farklılıkları zenginlik olarak görmeyi sağlayan en güçlü duygudur.

Bir toplumun geleceği, yetiştirdiği nesillerin aldığı sevgiyle doğrudan ilişkilidir. Sevgiyle büyüyen çocuklar daha vicdanlı, daha paylaşımcı ve daha saygılı bireyler olurlar. Aile içinde sevgiyle yetişen bir çocuk, ileride topluma da aynı duygularla yaklaşır. Bu nedenle sevgi yalnızca bireysel bir duygu değil, aynı zamanda toplumsal huzurun da temelidir.

Sevgilerin en kutsalı ise Allah sevgisidir. İnsan, yaratıcısını sevdiği ölçüde yaratılanlara da merhametle yaklaşır. Bu dünyanın geçici olduğunu bilen kişi, hayatına Allah sevgisini rehber edinir ve iyilik yolunda ilerlemeye çalışır. Doğayı korumak, hayvanlara merhamet göstermek, insanlara yardım etmek ve güzel ahlak sahibi olmak da Allah sevgisinin hayattaki yansımalarıdır.

Ne yazık ki bazı insanlar sevgiyi bir araç olarak kullanmakta, sevmeyi bilmeden sevilmek istemektedir. Bu durum, gerçekten seven insanların kalplerinde derin yaralar açmaktadır. Kırılan gönüller, kaybolan güven ve yaşanan hayal kırıklıkları bazen yıllarca unutulmamaktadır. Bu yüzden sevgi, samimiyet ve dürüstlükle yaşanmalı; kimsenin duyguları çıkar uğruna kullanılmamalıdır.

Yine Mevlânâ Hazretleri şöyle der: “Uğruna fedakârlık yapmadığın sevgiyi, yüreğinde taşıyıp da kendine yük etme.”

Gerçekten de sevgi fedakârlık ister. Emek verilmeyen, korunmayan ve değer gösterilmeyen sevgiler zamanla anlamını yitirir. Sevgi, onu hak eden gönüllerde büyür ve güzelleşir. Her yürek bu değerli duyguyu taşımayı başaramaz.

Vatan sevgisi de sevgilerin en kutsallarından biridir. Milletsiz vatan olmayacağı gibi, vatansız da millet olmaz. Bu toprakların her karışı büyük bedeller ödenerek korunmuştur. Tarih boyunca nice kahraman, vatan sevgisi uğruna canını feda etmiştir. Bugün özgürce yaşayabiliyorsak, bunun temelinde milletimizin vatanına duyduğu büyük sevgi ve bağlılık vardır. Vatan sevgisinin değeri hiçbir ölçüyle ifade edilemez.

Sonuç olarak sevgi; insanı insan yapan, hayatı güzelleştiren ve toplumu ayakta tutan en güçlü manevi değerdir. Sevginin olduğu yerde umut vardır, huzur vardır, kardeşlik vardır. İnsanlığın bugün her zamankinden daha fazla sevgiye, merhamete ve hoşgörüye ihtiyacı vardır. Çünkü sevgi paylaştıkça çoğalan, eksilmeyen tek hazinedir.

Sevgi insanların baş tacıdır; yeter ki sevmeyi, sevgiyi korumayı ve yaşatmayı bilelim.